อุทยานธรรมชาติปะการังตุบบาตาฮา (TUBBATAHA REEFS NATURAL PARK)

อุทยานธรรมชาติปะการังตุบบาตาฮา (TUBBATAHA REEFS NATURAL PARK)

ความเป็นมา และความสำคัญ

อุทยานธรรมชาติปะการังตุบบาตาฮา (Tubbataha Reefs Natural Park) คือ เขตสงวนพันธุ์นกและสัตว์ทะเลของฟิลิปปินส์ ตั้งอยู่บริเวณใจกลางทะเลซูลู ประกอบด้วยเกาะรูปวงแหวนที่เกิดจากหินประการังใหญ่ 2 เกาะ เรียกว่าเกาะวงแหวนเหนือและใต้ โดยถูกแยกจากกันด้วยช่องแคบกว้างประมาณ 8 กิโลมตร กลางเกาะวงแหวนมีทะเลสาปและเกาะทรายขนาดเล็ก ๆ อยู่ตรงกลาง

เกาะวงแหวนเหนือมีขนาดใหญ่กว่า มีความยาว 16 กิโลมตร และกว้าง 5 กิโลเมตร มีสถานีของนักท่องเที่ยวตั้งอยู่บนเกาะหนึ่งบริเวณขอบตะวันออกเฉียงใต้ของเกาะเหนือ และมีแนวหินอะมอสตั้งอยู่ใกล้จุดปลายสุดทางตะวันตกเฉียงใต้ของเกาะเหนือ เป็นที่ตั้งของเขตทำรังของนกและเต่าทะเล เป็นตัวอย่างหนึ่งที่ยอดเยี่ยมของหินปะการังดั้งเดิม ที่ก่อตัวเป็นกำแพงตั้งตรงสูงถึง 100 เมตร
ส่วนเกาะวงแหวนใต้มีความยาว 5 กิโลเมตร และความกว้าง 3 กิโลเมตร มีประภาคารตุบบาตาฮาตั้งอยู่ใกล้กับจุดปลายสุดทางใต้ของเกาะใต้ แนวหินที่เรียกว่าหินดำทอดยาวทางตอนเหนือของเกาะใต้
อุทยานธรรมชาติปะการังตุบบาตาฮา ถือเป็นตัวอย่างของเกาะปะการังที่มีพันธุ์สัตว์ทะเลหนาแน่นมาก นับเป็นความอุดมสมบูรณ์ทางธรรมชาติที่น่าอัศจรรรย์แห่งหนึ่งของภูมิภาคอาเซียน เป็นศูนย์กลางหนึ่งของความหลากหลายทางชีวภาพทางทะเล ประกอบด้วยร้อยละ 75 ของสายพันธุ์ปะการังของโลก และร้อยละ 40 ของปลาปะการังของโลก

ที่ตั้ง

เขตเกาะปะการังตั้งอยู่ใกล้กับตรงกลางของทะเลซูลู  ทางตะวันออกเฉียงใต้ของเมืองเปอร์โต พรินซีซา (Puerto Princesa City) จังหวัดปาลาวัน ประมาณ 150 กิโลเมตร ครอบคลุมพื้นที่รวม 97,030 เฮกตาร์ (ประมาณ239,800 ไร่ หรือ 970 ตารางกิโลเมตร)

การขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลก

อุทยานธรรมชาติปะการังตุบบาตาฮา ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกด้านธรรมชาติ ในการประชุมคณะกรรมการมรดกโลกสมัยสามัญครั้งที่ 17 ในปี พ.ศ. 2536   โดยมีคุณสมบัติตรงตามข้อกำหนดและหลักเกณฑ์ในการพิจารณามรดกโลกทางธรรมชาติจำนวน 3 ข้อ ดังนี้
เป็นตัวอย่างที่เด่นชัดของการเป็นตัวแทนในวิวัฒนาการสำคัญต่างๆในอดีตของโลก เช่น ยุคสัตว์
เลื้อยคลาน ยุคน้ำแข็ง ซึ่งสะท้อนให้เห็นถึงการพัฒนาความหลากหลายทางธรรมชาติบนพื้นโลก
เป็นแหล่งที่เกิดจากปรากฏการณ์ทางธรรมชาติที่มีเอกลักษณ์หายากหรือสวยงามเป็นพิเศษ เช่น แม่น้ำ น้ำตก ภูเขา
เป็นถิ่นที่อยู่อาศัยของชนิดสัตว์และพันธุ์พืชที่หายากหรือที่ตกอยู่ในสภาวะอันตราย แต่ยังคงสามารถดำรงชีวิตอยู่ได้ ซึ่งรวมถึงระบบนิเวศอันเป็นแหล่งรวมความอุดมสมบูรณ์ของพืชและสัตว์ที่ทั่วโลกให้ความสนใจด้วย