แหล่งมนุษย์ยุคเริ่มแรกซังงีรัน (SANGIRAN EARLY MAN SITE)

ความเป็นมา
แหล่งมนุษย์ยุคเริ่มแรกซังงีรัน (Sangiran Early Man Site) มีชื่อเสียงจากการเป็นแหล่งขุดค้นทางโบราณคดี ซึ่งได้มีการค้นพบซากฟอสซิลของมนุษย์ตั้งแต่ยุคเริ่มแรก โดยมีการค้นพบครั้งแรกมื่อปี พ.ศ. 2479 และได้รับการยอมรับโดยนักวิทยาศาสตร์ว่าเป็นหนึ่งในสถานที่สำคัญที่สุดในโลกสำหรับการศึกษาฟอสซิลของมนุษย์ ครื่งหนึ่งของซากฟอสซิลมนุษย์โบราณจากทั่วโลกได้รับการค้นพบที่นี่
ที่ตั้ง
ตั้งอยู่ประมาณ 15 กิโลเมตรทางตอนเหนือของเมืองโซโล ในเขตชวากลาง ประเทศอินโดนีเซีย

ความสำคัญ
แหล่งโบราณคดีซังงีรัน เป็นบริเวณชั้นหินที่มีอายุทางธรณีวิทยาเก่าแก่กว่า 1.5 ล้านปี ครอบคลุมพื้นที่ประมาณ 56 ตารางกิโลเมตร เป็นที่ตั้งแหล่งโบราณคดี และเป็นแหล่งขุดค้นทางมนุษยวิทยา มีการขุดค้นพบซากฟอสซิสมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2479 พบฟอสซิลมนุษย์โบราณ ประกอบด้วยฟอสซิล Meganthropus palaeo และ Pithecanthropus erectus/Homo erectus ซึ่งเป็นมนุษย์ยุคแรกเริ่มมีชีวิตอยู่เมื่อ 1.5-1.8 ล้านปีมาแล้ว จำนวนกว่า 50 ซาก และพบเครื่องมือที่ทำด้วยหินของมนุษย์ในยุคหินเก่าและยุคหินใหม่ แสดงให้เห็นถึงที่แสดงให้เห็นถึงวิวัฒนาการของมนุษย์และพัฒนาการทางวัฒนธรรมอันยาวนาน นับเป็นสถานที่สำคัญที่ในการศึกษาและทำให้เข้าใจวิวัฒนาการของมนุษย์มากขึ้น

การขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลก
แหล่งมนุษย์ยุคเริ่มแรกซังงีรันได้รับขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกในการประชุมคณะกรรมการมรดกโลกสมัยสามัญครั้งที่ 20 ภายใต้ชื่อ “แหล่งมนุษย์ยุคเริ่มแรกซังงีรัน (Sangiran Early Man Site) เมื่อปี พ.ศ. 2539 ที่เมืองเมรีดา ประเทศเม็กซิโก โดยมีคุณสมบัติตรงตามข้อกำหนดและหลักเกณฑ์ในการพิจารณามรดกโลกด้านวัฒนธรรมจำนวน 2 ข้อ ดังนี้
-เป็นสิ่งที่ยืนยันถึงหลักฐานของวัฒนธรรมหรืออารยธรรมที่ปรากฏให้เห็นอยู่ในปัจจุบันหรือว่าที่สาบสูญไปแล้ว
-มีความคิดหรือความเชื่อที่เกี่ยวข้องโดยตรงกับเหตุการณ์ หรือมีความโดดเด่นยิ่งในประวัติศาสตร์